Pin Park – Interview

 Pin Park’s debut album Krautpark came out earlier this year via Instant Classic. Krautpark is made from the improvisations of Maciek Bączyk (Kristen, Robotobibok) and Maciek Polak, who set out to explore the capabilities and outer-reaches of the Synthi AKS.

Meeting before their show at this year’s Solidarity of Arts Festival, We spoke to the two Macieks along with Aga Jarząb, who works with the duo to create visuals for their live shows. We spoke about the debut album, Synthesisers and what’s next.

It’s an interesting story how you guys met so I hope you don’t mind retelling it?
MP: We met years ago, I think it was about 15 years ago give or take. Maciek rang me as a complete stranger because he was in dire need of a synthesizer, which he knew I had and wanted to borrow. Which was an absurd thing to do but he did it nonetheless and what was is probably surprising was that I agreed to lend it to a complete stranger. This is how we met and after that we were in touch from time to time and then one thing led to another.

I knew Maciek had a Synthi because I helped him to swap the less portable version the VCS3 for an AKS which is a suitcase synth. I called him asking if he still had it, which he did and then on the trip you were going on holiday somewhere I think?
MB: Yeah, or I was playing a gig here.
MP: He was travelling by car anyway and he had the synth with him so we just jammed a little. One thing that is important is that we like each other and spend a lot of time together. It actually works, not just playing music and then not having much not to talk about.

How long after you met did you decide to start making music together?
MB: Three years, I think.
MP: Yeah, more or less. Again I wouldn’t say there was a definite point. But if I were to give some decisive moment, it’s when we went to Jastarnia on the Hel Peninsular. A friend of mine has a flat there and we went off-season in November just to make some music. There weren’t any expectations but it went well and we liked it. If it hadn’t of worked out well we wouldn’t just be making music.

MB: These instruments are quite rare, maybe popular but not many people have them. We wanted to check what it sounds like when you have two together and try to jam with them.

What synths did you use to make the album?
MP: The company is called EMS, which stands for Electronic Music Studios and this particular one is called the Synthi AKS.

What is it specifically about the Synthi AKS that you both like so much?
MP: It’s the diversitility and that it really forces you to work around the problems and limitations of the instrument. Of course they are also really good sounding instruments, which helps a great deal but diversitility and it’s inspirational aspects.
MB: What more can I say? Maybe it’s more a conceptual way of playing music or having a band because as Maciek said there’s a conscious limitation that we use two of the same models of synthesizer. The synthesizer comes in a suitcase and we look a bit like a traveller.

You can easily open the synth and it’s a very nice semi-modular construction. You can combine some modules of the synthesizer and left and right channels and it has a very unique sound and so on. But it’s up to the people listening to the music to decide if it’s ok or not, but for us as musicians we have a lot of fun and are still digging into the construction and finding new aspects of playing it and interesting sounds and possibilities of new sounds and new connections.

MP: Also, I’m the kind of person who needs and finds limitations very inspirational. We only use computers when we multi-track record to computer but in this compositional process we do not use computers. Those inherent limitations of the synth are something I really like and need.

You’re trying to push the instrument to its boundaries?
MP: I wouldn’t say it’s a boundary, actually if you ask a guitarist or a cellist the same question I don’t know how those boundaries would be defined in the first place. You don’t just dial up sounds, you dial up some soundscapes with those instruments so I wouldn’t say there any boundaries.

MB: Maybe the boundary is that we decided to use the same models and we are not looking for any other gear. Analog Synthesisers have different features and different sounds. You can start collecting them and then end up having tones of gear and become like a guy in a museum.

Do you look at playing the synthesizer as a problem solving exercise?
MP: Yeah, I think so because there are a lot of limitations with the synthesizers, so it’s either problem solving or creatively using those glitches or the things you regard as a problem.
MB: Sometimes you discover a mistake is a really interesting and you go with it.

MP: Even though you get a sheet of paper called a patch sheet and write down every pin position, slider, whatever you just might not be able to land at the very same sound you recorded, so it can be done with some certain certainty but never exactly the same.

You live in different ends of the country how easy is it for you to meet and create music together?
MP: We actually meet every few weeks because we are playing gigs and when we don’t have any gigs we meet anyway for rehearsals. Basically we set up the synths either at my place or Maciek’s and start looking for some ideas, this may begin because of certain sounds, it may begin because of certain rhythmic structures. It’s a six-hour trip more or less by train, so it’s not too bad.

Do you ever work individually and send ideas across?
MB: A bit.
MP: Sometimes we do, maybe some sketches. For example I was coming up with some rhythmic structures and we both had to decide, which one would work during the gig. So small things like that but definitely not working on half finished pieces separately.

What do your live shows look like? Are you recreating the record live or are you taking elements from it and improvising new compositions?
MP: We have some pieces, some certain sounds from the album but we think it will be art for art’s sake to recreate the album live. We were listening to the test pressing of the album because it’s going to be out on vinyl soon. I said to Maciek it would be really hard even in the studio, let alone on stage to recreate the album. I don’t think it would work well, it wouldn’t sound good and wouldn’t be worth it.

We are coming up with certain ideas for each show and right now we are playing with Agnieszka, who plays live animations and our live shows have really benefited from this. As a result, it has to be more condensed, more concise and we are not so free to do whatever we want and have to remember about time constraints.

MB: Another important thing is that all the stuff on the album is made from improvisations. We just improvised and looked for some nice sounds and we would record every rehearsal and then we find these moments we really liked and we send it to the mix and that’s how the album was created. So if you improvise of course it’s impossible to repeat again.

Another thing, it’s better to play music live than to try play something that was played before. It’s another question, how to play this kind of music live. We use synthesizers on stage but we are also using loopers because we decided to have some parts looped, sometimes you don’t have too much time to relax and improvise from zero.

MP: We played a few gigs live last year. I made quite complex settings and it did work live but I would say it wasn’t worth the stretch because it’s very nerve-wrecking and you have a very limited time. Plus I’m muted when I do the transitions and Maciek has to do something. He’s looking at me and waiting but he never knows how long he has to wait so we decided it would be art for art’s sake, it wouldn’t be worth it.

Can you describe the visuals for the live shows?
Agnieszka: They are my animations, the guys made a soundtrack for one of my animations and after that we decided to play together and I cut this animation into pieces and I play with them.
MB: We are both visual artists and we have a small independent production house called kinoMANUAL.

When is the vinyl release date for Krautpark?
MP: Yep! The vinyl is coming out in 4 to 6 weeks from now.
MB: We have a test pressing and we need to check it carefully. If it’s ok, pressing could be 6 weeks, could be 8 weeks. There’s of course high demand now for LPs and sometimes you think it will be eight weeks and it turns out to be ten.
MP: Hopefully it should be out in October and it will also be on Instant Classic.

What are your plans for the future?
MP: To play as many gigs as possible, to come up with structures for the concerts. We’ve started with Agnieszka and we are enjoying the sets we are making. We will think about the next album next year. Right now, we do not feel any pressure because each time we meet we are jamming and we have a lot of material. I’m more than sure we will end up deciding it’s a nice moment to start recording something and that will end up becoming an album.


PinPark01

Pierwszy debiutancki album duetu Pin Park Krautpark został wydany na początku bieżącego roku przez Instant Classic. Krautpark powstał z improwizacji Macieja Bączyka (Kristen, Robotobibok) i Maćka Polaka, którzy postanowili zbadać możliwości AKS Synthi.

Spotkaliśmy się przed ich występem na tegorocznym Solidarity of Arts Festival. Rozmawialiśmy z dwoma Maćkami oraz z Agą Jarząb, która współpracuje z duetem tworząc podczas ich występów wizualizacje na żywo. Rozmawialiśmy o ich debiutanckim albumie, syntezatorach i kolejnych przedsięwzięciach.

Ciekawą historią jest Wasze pierwsze spotkanie, więc mam nadzieję, że nie macie nic przeciwko opowiedzeniu jej nam.
MP: Poznaliśmy się lata temu, myślę, że to było około 15 lat temu. Maciek, wtedy zupełnie obcy dla mnie człowiek, zadzwonił do mnie, ponieważ potrzebował syntezatora, który wiedział, że miałem i chciałem pożyczyć. To była absurdalna sytuacja, ale on właśnie coś takiego zrobił a ja zgodziłem się pożyczyć mój sprzęt zupełnie obcemu człowiekowi. W ten sposób się poznaliśmy się, a potem byliśmy w kontakcie i tak nas to doprowadziło do dziejszej sytuacji.
Wiedziałem, że Maciek miał Synthi, ponieważ pomogłem mu zamienić mniej przenośną wersję VCS3 na AKS, który jest syntezatorem w walizce. Zadzwoniłem do niego z pytaniem, czy nadal to ma, a Ty wyjeżdżałeś na wakacje gdzieś… tak?
MB: Tak, albo grałem tutaj koncert.
MP: W każdym razie podróżował samochodem i miał ze sobą syntezator, więc trochę razem pograliśmy. Jedną ważną rzeczą jest to, że lubimy się i spędzamy dużo czasu razem. To naprawdę działa. Nie tylko gramy muzykę, ale mamy też o czym porozmawiać.



Jak długo po tym spotkaniu postanowiliście tworzyć razem muzykę?

MB: Myślę, że trzy lata później.
MP: Tak, mniej więcej. Nie było to w jakimś konkretnie sprecyzowanym momencie. Ale jeśli miałbym podać decydującą chwilę, to kiedy pojechaliśmy do Jastarni, która znajduje się na półwyspie Helskim. Mój przyjaciel ma tam mieszkanie, a my pojechaliśmy tam poza sezonem w listopadzie, żeby stworzyć nową muzykę. Nie było żadnych oczekiwań, ale poszło dobrze i się nam podobało. Gdyby nie wyszło dobrze, nie tworzylibyśmy muzyki.

MB: Te instrumenty są dość rzadkie, może popularne, ale niewiele osób je ma. Chcieliśmy sprawdzić, jak to wygląda, gdy masz dwa syntezatory jednoczeście i starasz się współnie coś zagrać.
Jakich syntezatorów użyliście do stworzenia albumu?
MP: Firma nazywa się EMS, co oznacza Electronic Music Studios, a ten konkretny nazywa się Synthi AKS.

Co szczególnie lubicie w Synthi AKS?
MP: Różnorodność tego syntezatora i to, że naprawdę zmusza Cię do rozwiązywania problemów i ograniczeń instrumentu. Oczywiście jest to też naprawdę dobrze brzmiący syntezator, co bardzo pomaga, ale przede wszystkim jego różnorodność.
MB: Co więcej mogę powiedzieć? Może to bardziej konceptualny sposób grania muzyki lub posiadania zespołu, ponieważ jak Maciek powiedział, istnieje pewne świadome ograniczenie, że używamy dwóch tych samych modeli syntezatora. Syntezator jest w walizce i wyglądamy jak podróżnicy.

Możesz łatwo otworzyć syntezator i jest to bardzo przyjemna pół-modularna konstrukcja. Możesz też połączyć kilka modułów syntezatora i lewego i prawego kanału, co daje niepowtarzalny dźwięk. Ale to ludzie, którzy słuchają tej muzyki decydują o tym czy to jest ok czy nie. Ale dla nas jako muzyków jest to świetna zabawa. Wciąż wkraczamy w tę konstrukcję i odkrywamy nowe aspekty gry, ciekawe dźwięki i możliwości nowych dźwięków i nowych połączeń.

MP: Również ja jestem osobą, która uważa, że ​​ograniczenia są bardzo inspirujące, i która ich potrzebuje. Używamy komputerów, gdy nagrywamy na nich multi-track, ale w tym procesie nie używamy komputerów. Te nieodłączne ograniczenia syntezatora są czymś, co naprawdę mi się podoba i czego potrzebuje.

Próbujesz sprawdzić granice tego instrumentu?
MP: Nie powiedziałbym, że to granice, właściwie jeśli zadasz gitarzyście lub wiolonczeliście to samo pytanie, nie wiem, jak te granice zostałyby w ogóle zdefiniowane. Nie tylko grasz pojedyncze dźwięki tymi instrumentami. Grasz całą gamę dźwięków, więc nie powiedziałbym, że są jakieś granice.
MB: Może granica polega na tym, że zdecydowaliśmy się używać tych samych modeli i nie szukamy żadnego innego sprzętu. Syntezatory analogowe mają różne cechy i różne dźwięki. Możesz skończyć kolekcjonując je, a następnie masz mnóstwo sprzętu i stajesz się jak facet w muzeum.


Czy postrzegacie granie na syntezatorach jako ćwiczenie rozwiązywania problemów?

MP: Tak, myślę, że to dlatego, że syntezatory mają wiele ograniczeń, więc jest to rozwiązywanie problemów lub kreatywne używanie tych rzeczy, które uważasz za problem.
MB: Czasem odkrywasz błąd, który jest naprawdę interesujący i podążasz za tym.

MP: Nawet jeśli masz arkusz papieru nazywany „patch sheet” i zapiszesz wszystkie pozycje pinów, suwak, cokolwiek możesz nie wylądować przy tym samym dźwięku, który nagrałeś, więc można to zrobić z pewną dozą pewności, ale nie dokładnie tak samo.

Żyjecie na różnych krańcach Polski. Czy łatwo jest spotkać się i tworzyć wspólnie muzykę?
MP: Spotykamy się co kilka tygodni, ponieważ gramy koncerty i kiedy nie mamy koncertów, spotykamy się na próbach. Zasadniczo ustawiamy syntezatory albo u mnie albo u Maćka i zaczynamu szukać nowych pomysłów. To może się zacząć od pewnych dźwięków lub pewnych struktur rytmicznych. Jest to około sześciogodzinna podróż pociągiem, więc nie jest tak źle.

Czy kiedykolwiek pracujecie indywidualnie i wysyłacie do siebie pomysły?
MB: Trochę.
MP: Czasami robimy, może jakieś szkice. Na przykład wymyślałem kilka rytmicznych struktur i musieliśmy zdecydować, które z nich będą dobre podczas koncertu. Tak małe rzeczy jak to, ale zdecydowanie nie pracujemy na pół gotowych kawałkach oddzielnie.

Jak wyglądają Wasze występy na żywo? Czy odtwarzacie swój album na żywo lub bierzecie z niego elementy i improwizujecie nowe kompozycje?

MP: Mamy jakieś kawałki, niektóre dźwięki z albumu, ale myślimy, że byłaby to sztuka dla sztuki aby odtworzyć płytę na żywo. Słuchaliśmy próbnego winyla albumu, ponieważ zostanie on wkrótce wydany. Powiedziałem Maćkowi, że ​​naprawdę ciężko będzie odtworzyć album w studio, a co dopiero na scenie. Nie sądzę, żeby to dobrze brzmiało i byłoby tego warte.

Mamy pomysł na każdy koncert, a teraz współpracujemy z Agnieszką, która gra animacje na żywo do naszej muzyki i nasze występy naprawdę na tym skorzystały. W rezultacie wsytęp musi być bardziej skondensowany, bardziej zwięzły i nie możemy tak swobodnie robić tego, co chcemy, i musimy pamiętać o ograniczeniach czasowych.

MB: Inną ważną rzeczą jest to, że wszystkie rzeczy z albumu wywodzą się z improwizacji. Po prostu improwizowaliśmy i szukaliśmy ładnych dźwięków i nagrywaliśmy każdą próbę, a potem znaleźliśmy te chwile, które naprawdę nam się spodobały i wysyłaliśmy je do mixu i tak powstał album. Jeśli więc improwizujesz oczywiście, nie da się tego powtórzyć.

Kolejną rzeczą jest to, że lepiej grać muzykę na żywo niż próbować zagrać coś wcześniej granego. Korzystamy z syntezatorów na scenie, ale używamy również looperów, ponieważ postanowiliśmy, że do niektórych części będziemy używali loopera, gdyż czasami nie masz wiele czasu, żeby wyluzować i improwizować od zera.

MP: Graliśmy kilka koncertów w zeszłym roku. Wykonałem dość skomplikowe ustawienia i dobrze brzmiało to na żywo, ale powiedziałbym, że nie było to tego warte, ponieważ jest to stresujące i ma się bardzo ograniczony czas. A ja do tego jestem wyciszony, gdy wykonuję przejścia, a Maciek coś musi robić. Patrzy na mnie i czeka, ale nigdy nie wie, jak długo musi czekać, więc zdecydowaliśmy, że to sztuka dla sztuki, nie byłoby to tego wszystkiego warte.

Czy możecie opisać wizualizacje na żywo?
Agnieszka: Są to moje animacje, chłopacy zrobili ścieżkę dźwiękową do jednej z moich animacji, a po tym używałam ich ścieżek dźwiękowych do mojego filmu i zdecydowaliśmy się zagrać razem, a ja podzieliłam animację na części i z nimi gram.
MB: Jesteśmy zarówno artystami wizualnymi, jak i małym niezależnym domem produkcyjnym o nazwie kinoMANUAL.

Kiedy jest data premiery płyty winylowej Krautpark?

MP: Tak! Winyle pojawią się już za 4 do 6 tygodni.
MB: Robimy testowe tłoczenie i musimy je uważnie sprawdzić. Jeśli wszystko wyjdzie w porządku, wydanie winyli może potrwać 6 tygodni, może trwać 8 tygodni. Istnieje obecnie duże zapotrzebowanie na LP i czasami wydaje się, że to będzie osiem tygodni a okazuje się, że będzie to dziesięć tygodni.
MP: Mam nadzieję, że zostanie wydane w październiku przez Instant Classic.

Jakie są Wasze plany na przyszłość?

MP: Grać jak najwięcej koncertów, wymyślić nowe struktury na koncerty. Zaczęliśmy współpracę z Agnieszką i cieszymy się setami, które wykonujemy. Zastanowimy się nad następnym albumem w przyszłym roku. W tej chwili nie czujemy presji, ponieważ za każdym razem, gdy się spotykamy, gramy i mamy dużo materiału. Jestem pewien, że skończy się tak, że w pewnym momencie podejmiemy decyzję, że to właśnie dobry moment, aby rozpocząć nagrywanie czegoś i okaże się to być poczatkiem nagrywania płyty.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s