Kiev Office – Interview

We spoke to Trojmiasto veterens Kiev Office about their upcoming tenth birthday, how the music scene has changed in the Trojmiasto in that time and their new album Modernistyczny horror.

Kiev Office are almost ten years old, what have been some of the highlights for you?
Michal: The tenth anniversary in practice will be celebrated in January. January 2008 was our first gig ever as Kiev Office, but it’s true that in the Autumn/Winter of 2007 we had our first rehearsals.

So yeah I think we can start celebrating from this year, we’ve recorded 5 albums, some EPs and some singles. In total there are about 60 songs created in these ten years. Over that time we’ve become more capable of working in a studio. We now produce and record our own albums, we’re a small alternative music manufacturer, fully independent. I think it’s this independence and state of freedom that is the best thing that’s happened in the ten years, we are totally free and we are doing what we want and people are attending our concerts. Still people are buying our CDs and we can still make our music without any problems without any technical or financial problems because there are people still wanting to hear us.

Do you think the independence is reflected in your music?
Joanna: Yes!
M: Yes, definitely because we’ve never closed ourselves into one music genre. We started from indie rock music, in Poland about ten years ago there was a big boom of new rock bands especially from the UK: Bloc Party, Libertines, The Klaxons
J: The Indie rock scene was really big.

M: I played before in a grunge band, which was my first band. I was about 16/17 and I was suddenly exposed to these dance beats and all this energy. There were indie nights in Tricity like…
Krzysztoff: Cucumber
M: Hundreds of people attended every Saturday. It was like Saturday Night Fever with John Travolta, Saturday morning the preparations for the night would begin and the first song on the dance floor would be Franz Ferdinand’s ‘Take me out’.

This movement inspired Kiev Office to be brought to daylight. We started from that point and energy but later we started playing some punk rock stuff, black metal, pop, everything there is total freedom.

There’s an American band called Ween I think we are similar to. We are not as abstractive in the lyrics as Ween but they’ve played every genre from country to rock music. Recently we’ve settled down in alternative rock I think in the tradition of bands like Pavement, and…
K: Pixies.

How would you say the scene in the Tricity has changed in those ten years?
K: We are one of the few indie bands, which are still playing…
M: from the first movement,
J: There are no young bands playing punk for fun.
K: Or maybe we don’t know them because we are old.

M: I run the music studio Sound8 It’s also our headquarters and I record a lot of young bands. In the younger generation it feels like no one is making a scene together, maybe they are but we just don’t know. For example each one of us plays in different bands. Asia and Krzysztof play in a few other bands and we meet each other in different musical territories and we inspire each other.

People like Piotr Pawłowski from The Shipyards, who’s from a different area of Poland said having been in Wroclaw and Krakow he’d never seen such an inspiring scene as the one in the Trojmiasto.  Where people are meeting and making new projects all the time. Probably the same thing is happening in Warsaw where Lado ABC and loads of other labels are.

We have the sea and all the psychedelic energy that is coming from the sea. Watching the sea influences making music and is different from other parts of Poland. If we all lived in the mountains and were making music then it would surely sound different. I’m sure that in 5 years time there will be a lot of fresh and inspiring music from this area.


What is the secret to keeping a band together for so many years?
J: I guess we like each other, it’s that simple.
M: The secret is not having too much pressure. Do the things that you like to do. We don’t have any contracts signed together. We have a record label of course. Our records are promoted and distributed by Nasiono Records, who are lovely people. If we are ready to make a new album then we are ready, if we want to have a rehearsal we have a rehearsal, if someone can’t make it then it’s not a problem you have to let it go. Before we had some pressure in promoting it and trying to get radio plays and views but I don’t think pressure is good for art.

Can you tell me about the idea behind your new album Modernistyczny horror?
M: The whole idea started 3 years ago after our album Statek Matka, which was recorded 100% live with no instrument overdubs, it contains a lot of raw energy. After playing some gigs promoting it we were sure that on the next album we needed to go back to the diversity of our previous albums. We wanted to make an album with a fourth instrument and work more on the sound and texture as well as the whole concept.

It took us three years but we never felt it was a long time between records. Two years ago we started to make some new songs. The first was ‘Daj Mu Jeść’ and the last song was made in December last year. So we were creating slowly throwing some musical ideas to the trash. From about 20 songs we selected 9 that told a story. The story is about our hometown Gdynia and secret places for us like backyards where we spend time drinking beer or whatever. It was also a return to the energy and the state of mind of 15 years ago whilst studying in high school. We have a different perception as adults, everything was more magical back then. Tell me if I’m wrong but I feel as if it’s the energy from early Kiev Office is reflected in the songs.
K: Yeah I agree, but also many people have told me it’s a more serious album.
M: So then I don’t know if we’ve managed to return completely to innocence. Probably they are saying it’s more serious is because 7 songs out of 9 are in minor keys.

The album is full of cultural references but what inspired you to write about Robert Makłowicz?
M: That’s a good question, how did he get into our song?
J: In your subconscious and your love for food.
M: I know! The first thing that was created during the early stages of the album was some lyrics. Joanna wrote some and I wrote some and then we started to make music to it. I was writing song lyrics without thinking about what they are about. It’s something brought from the Jass movement called ‘zlew’ it’s a stream of sub-consciousness, sitting and writing and later choosing some things from it and creating lyrics.

I’ve heard a lot of interpretations about this song, from political ones to culinary ones. Robert Makłowicz has even put it on his Facebook page and if he was to ask us ‘What’s the song about?’ we would have some problems.

You did a cover of the Pixies’ ‘Allison’ as part of a compilation that never came out.
M: A few years ago there was a band called Sound of Pixies and it was a band created by Filip Gałązka who is the drummer of Tymon Tymanski and Brygady Kryzys, he’s a pixies fan and called us one day to tell us of a project of independent Polish bands covering the Pixies. Lots of bands from the Trojmiasto made covers like Dick 4 Dick, Tymon Tymanski, some bands also from Warsaw and other places. We booked the studio, recorded the song, sent it over and afterwards the album never came out. Funnily I saw an interview with Power of Trinity and they were asked about the ‘Where Is My Mind’ cover they had on their album and they told the same story. We decided to put it on the internet a year ago. It was a cool session and it’s the only song in Kiev Office history where Krzysztof sings.
K: The backing vocals only.

You have a string of concerts coming up. What can we expect from the shows?
M: The new album is not as long as we thought it would be, it’s about 40 minutes long, each album is getting shorter and shorter.
J: Maybe it’s for the best.
M: We are playing a selection from all the albums, I think our last three albums are more connected with each other with a sphere of sound and lyrics. Most of the songs we’ll play are from these three albums. Those who remember us from 10 years ago when we played indie dance punk yeah we will relearn some songs from this era.


Rozmawialiśmy z weteranami Trójmiasta – zespołem Kiev Office o zbliżających się dziesiątych urodzinach zespołu, o tym jakim zmianom uległa scena muzyczna Trójmiasta i o ich nowym albumie Modernistyczny horror.

Zespół Kiev Office ma już prawie dziesięć lat. Jakie były najistotniejsze momenty w Waszej karierze?
Michał: Dziesiąta rocznica w praktyce będzie obchodzona w styczniu. W styczniu 2008 odbył się nasz nasz pierwszy koncert, który zagraliśmy jako zespół Kiev Office, ale prawdą jest, że jesienią / zimą 2007 odbyły się pierwsze próby.

Tak więc myślę, że możemy zacząć świętować już od tego roku. Do tej pory nagraliśmy 5 albumów, kilka EP i kilka singli. Łącznie w ciągu tych dziesięciu lat powstało około 60 utworów. W tym czasie staliśmy się bardziej zdolni do pracy w studio. Teraz sami produkujemy i nagrywamy własne albumy, jesteśmy małym producentem muzyki alternatywnej, w pełni niezależni. Myślę, że właśnie ta niezależność i poczucie wolności to najlepsza rzecz, która wydarzyła się w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Jesteśmy zupełnie wolni i robimy to co chcemy, a ludzie uczestniczą w naszych koncertach. Ludzie nadal kupują nasze płyty a my wciąż bez żadnych problemów technicznych czy finansowych możemy tworzyć muzykę, gdyż są ludzie, którzy chcą jej słuchać.

Czy sądzicie, że w Waszej muzyce można usłyszeć tę niezależność?
Joanna: Tak!
M: Tak, zdecydowanie dlatego, że nigdy nie ograniczyliśmy się do jednego gatunku muzycznego. Zaczęliśmy od indie rocka. W Polsce około dziesięciu lat temu miała miejsce ogromna fala popularności nowych zespołów rockowych, zwłaszcza z Wielkiej Brytanii: Bloc Party, Libertines, The Klaxons.
J: Indie rockowa scena była naprawdę duża.
M: Wcześniej grałem w zespole grungowym, który był moim pierwszym zespołem. Miałem około 16 lat i nagle zostałem wystawiony na te wszystkie elektroniczne beaty i idącą z nimi ogromną energię. W Trójmieście miały miejsce noce z muzyką indie jak na przykład…
Krzysztoff: w klubie Cucumber.
M: Setki ludzi uczestniczyły w tym w każdą sobotę. To było jak Saturday Night Fever z Johnem Travoltą. W sobotni poranek rozpoczynały się przygotowania do nocy, a pierwszą piosenką na parkiecie było “Take Me Out” zespołu Franz Ferdinand.

Ten ruch zainspirował zespół Kiev Office do pokazania ludziom swojej muzyki. Zaczęliśmy od tego punktu i energii, ale później zaczęliśmy grać kawałki w nurtach punk rock, black metal, pop, wszystkiego po trochu – dla nas w tej kwestii zawsze istniała całkowita wolność.

Jest taki amerykański zespół o nazwie Ween. Myślę, że jesteśmy do nich podobni. W tekstach nie jesteśmy tak abstrakcyjni jak Ween, ale oni też już grali każdy gatunek muzyczny, od country do rocka. Ostatnio postanowiliśmy skupić się na rocku alternatywnym, myślę, że podobnym do takich zespołów jak Pavement i…
K: Pixies.

Jak Waszym zdaniem zmieniła się scena muzyczna Trójmiasta w ciągu ostatnich dziesięciu lat?

K: Jesteśmy jednym z nielicznych zespołów indie, które wciąż grają …
M: od samego początku kiedy zaczęto grać tę muzkę.
J: Nie ma młodych zespołów grających punk dla zabawy.
K: A może nie znamy ich, ponieważ jesteśmy już starzy…
M: Prowadzę studio muzyczne Sound8. To także nasza siedziba i nagrywam tam wiele młodych zespołów. W młodszym pokoleniu ma się wrażenie, że nikt już nie tworzy tej sceny wspólnie. Być może jest inaczej, ale ja po prostu o tym nie wiem. Na przykład każdy z nas gra w różnych zespołach. Asia i Krzysztof grają w kilku innych zespołach i spotykamy się w różnych obszarach muzycznych i inspirujemy się nawzajem.

Ludzie tacy jak Piotr Pawłowski, który gra w zespole The Shipyards, pochodzi z innego obszaru Polski i twierdzi, że będąc już wcześniej zarówno we Wrocławiu jak i w Krakowie, nigdy nie widział tak inspirującej sceny muzycznej jak ta w Trójmieście, gdzie ludzie cały czas się spotykają i tworzą nowe projekty. Prawdopodobnie to samo dzieje się w Warszawie, gdzie jest wytwórnia Lado ABC i mnóstwo innych.
Mamy morze i całą psychodeliczną energię, która z niego pochodzi. Obserwowanie morza wpływa na tworzenie muzyki, która różni się od tej z innych części Polski. Gdyby wszyscy mieszkali w górach i tworzyli muzykę, to na pewno brzmiałoby to inaczej. Jestem pewien, że za pięć lat będzie mnóstwo świeżej i inspirującej muzyki z tego obszaru.


Jaki jest sekret utrzymywania zespołu przez tyle lat?
J: Myślę, że lubimy się, po prostu.
M: Sekretem jest brak zbytniego nacisku. Robisz to, co lubisz robić. Nie mamy podpisanych żadnych kontraktów. Mamy oczywiście wytwórnie płytową. Nasze płyty są promowane i dystrybuowane przez Nasiono Records, którzy są grupą cudownych ludzi. Jeśli jesteśmy gotowi na nowy album, to jesteśmy gotowi. Jeśli chcemy mieć próbę, to mamy próbę, jeśli ktoś nie może przyjechać, to nie jest problem. Wcześniej czuliśmy duży nacisk odnośnie promocji i przebicia się z naszą muzykę na antenę radia, ale ja uważam, że taki nacisk nie wpływa dobrze na sztukę.

Czy możecie mi powiedzieć coś więcej o idei, która stoi za Waszym nowym albumem Modernistyczny horror?
M: Cała idea rozpoczęła się 3 lata temu po tym jak nagraliśmy nasz album Statek Matka. Został on nagrany w 100% na żywo przez co zawiera dużo surowej energii. Po kilku koncertach promujących ten album byliśmy pewni, że na następnym albumie musimy wrócić do różnorodności naszych poprzednich albumów. Chcieliśmy zrobić album z czwartym instrumentem i bardziej pracować nad dźwiękiem, kompozycją i całym konceptem.

Zajęło nam to trzy lata, ale nigdy nie czułem, że między tymi dwoma albumami minęło dużo czasu. Dwa lata temu zaczęliśmy tworzyć nowe utwory. Pierwszy to był “Daj Mu Jeść” a ostatnia piosenka została wydana w grudniu ubiegłego roku. Tworzyliśmy więc powoli wyrzucając muzyczne pomysły do ​​kosza. Z około 20 piosenek wybraliśmy 9, które opowiadały historię. Jest to opowieść o naszym rodzinnym mieście Gdynia i naszych sekretnych miejscach takich jak podwórza i ogrody, w których spędzamy czas pijąc piwo czy robiąc cokolwiek innego. To był również powrót do energii i stanu umysłu sprzed 15 lat kiedy to uczyliśmy się w szkole średniej. Jako dorośli ludzie zupełnie inaczej wszystko postrzegamy. Wtedy było to bardziej magiczne. Powiedz mi, jeśli się mylę, ale czuję, że ta energia wczesnego Kiev Office znajduje swoje odzwierciedlenie w tych piosenkach.
K: Tak, zgadzam się, choć wiele osób powiedziało mi, że to poważniejszy album.
M: Więc nie wiem czy udało nam się całkowicie wrócić do niewinności. Prawdopodobnie mówią, że to poważniejsze, ponieważ 7 piosenek na 9 jest w tonacji molowej.

Album zawiera wiele odniesień kulturowych, ale co zainspirowało Cię do napisania o Robertu Makłowiczu?
M: To dobre pytanie! Jak on wkradł się do naszej piosenki?
J: Przez Twoją podświadomości i miłości do jedzenia.
M: Wiem! Pierwszą rzeczą, która została stworzona na wczesnych etapach powstawania albumu była część tekstów. Joanna napisała kilka i ja napisałem kilka, a potem zaczęliśmy robić muzykę. Pisałem teksty piosenek bez zastonowienia się nad tym o czym one były. To coś przyniesionego z ruchu Jass nazwanego “zlew”, jest to strumień podświadomości, siedzisz i piszesz, a później wybierasz z tego niektóre elementy i tworzysz teksty.

Słyszałem wiele interpretacji tego utworu, od politycznych po kulinarne. Robert Makłowicz nawet umieścił go na swojej stronie na facebooku i jeśli by nas zapytał „Co to za piosenka?” mielibyśmy problemy z daniem mu odpowiedzi.

Zrobiłeś cover utworu “Allison” zespołu Pixies w ramach kompilacji, która nigdy się nie pojawiła.
M: Kilka lat temu powstał zespół Sound of Pixies, który był zespołem stworzonym przez Filipa Gałązkę, który jest perkusistą Tymona Tymańskiego i Brygady Kryzys. Filip jest fanem Pixies i pewnego dnia do nas zadzwonił, aby nam powiedzieć o projekcie, w którym niezależne polskie zespoły robią covery utowrów Pixies. Wiele zespołów z Trójmiasta takich jak Dick 4 Dick, Tymon Tymański, niektóre zespoły z Warszawy i innych miejsc stworzyły covery do tego projektu. Zarezerwowaliśmy studio, nagraliśmy piosenkę, wysłaliśmy ją, ale album nigdy nie został wydany. Co zabawne, widziałem wywiad z Power of Trinity i pytano ich o cover utworu „Where Is My Mind”, który znalazł się na ich albumie a oni opowiedzieli tę samą historię co my. Rok temu zdecydowaliśmy się umieścić ten utwór w internecie. To była świetna sesja i to jedyna piosenka zespołu Kiev Office, w której śpiewa Krzysztof.
K: Tylko jako wokalista wspierający.

Macie mnóstwo koncertów zaplanowanych na najbliższy czas. Czego można oczekiwać od Waszych występów?
M: Nowy album nie jest tak długi, jak myśleliśmy, że będzie, trwa około 40 minut. Każdy album staje się krótszy i krótszy.
J: Może to dobrze.
M: Gramy selekcję utworów ze wszystkich albumów. Myślę, że nasze ostatnie trzy albumy są bardziej ze sobą połączone sferą dźwięków i tekstów. Większość piosenek, które zagramy pochodzi z tych trzech albumów. Ci, którzy pamiętają nas sprzed dziesięciu lat, kiedy graliśmy indie dance punk mogą się spodziewać, że odświeżymy niektóre utwory z tamtej epoki.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s